Να Επιδιώκουμε «Ησυχία» Με Κάθε Δυνατό Τρόπο

16.Κάποτε κάποιοι Γέροντες πήγαν στον αββά Αρσένιο και τον παρακάλεσαν θερμά να τους μιλήσει για τους ερημίτες μοναχούς, και μάλιστα γι αυτούς που δεν έχουν συναπαντήματα με άλλους ανθρώπους.

Τότε ο Γέροντας είπε:

«Όταν η παρθένος μένει στο σπίτι του πατέρα της, πολλοί ζητούν να τη μνηστευθούν, όταν όμως παντρευθεί, δεν αρέσει σε όλους, άλλοι τη βρίσκουν ψεγάδια και άλλοι την επαινούν, και δεν τιμάται, όπως πρώτα, όταν ήταν κρυμμένη. Το ίδιο και με τα θέματα της ψυχής, από τη στιγμή που κοινοποιούνται, δεν μπορούν να ικανοποιήσουν όλους».

 

62. Είπε ένας Γέροντας:

«Όπως ακριβώς σ΄ έναν δρόμο, όπου πηγαινοέρχονται πολλοί πεζοί, ποτέ δεν φυτρώνει χορτάρι ούτε κι αν το σπείρεις, γιατί πατιέται το χώμα, έτσι συμβαίνει και με μας.

Παραιτήσου από κάθε φροντίδα και θα δεις να φυτρώνουν αυτά, που δεν γνώριζες, ότι βρίσκονταν μέσα σου, επειδή πάνω σ΄ αυτά περπατούσες».

 

65. Ένας Γέροντας είπε:

«Εκείνος που αμάρτησε στον Θεό, οφείλει να ξεκόψει τον εαυτό του από κάθε ανθρώπινη αγάπη, έως ότου πληροφορηθεί ότι ο Θεός έγινε φίλος του. Γιατί η αγάπη των ανθρώπων μας εμποδίζει από την αγάπη του Θεού».

 

23. Είπε ο αββάς Λογγίνος: - «Η νηστεία ταπεινώνει το σώμα, - η αγρυπνία καθαρίζει τον νου, - η ησυχία φέρνει το πένθος, - το πένθος βαπτίζει τον άνθρωπο και τον απαλλάσσει από την αμαρτία»

 

44. Ο αββάς Παύλος είπε: «Μέχρι  τον λαιμό είμαι  βυθισμένος σε βούρκο και κλαίω μπροστά στον Κύριο λέγοντας: Ελέησέ με».

 

60. Είπε ένας Γέροντας: «Όπως μας συνοδεύει παντού η σκιά μας, κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει να έχουμε μέσα μας τα δάκρυα και τη συντριβή, όπου κι αν βρισκόμαστε».

 

80. Είπε πάλι: «Το  να μιλάει κανείς για την πίστη και να διαβάζει τα δόγματα είναι πράγματα που ξηραίνουν την κατάνυξη του   ανθρώπου και την εξαφανίζουν, ενώ οι βίοι και οι λόγοι των Γερόντων δίνουν φως στην ψυχή».

 

81. Ένας αδελφός ρώτησε κάποιον Γέροντα: «Για ποιον λόγο η ψυχή μου αγαπά την ακαθαρσία;» Και ο Γέροντας του είπε: «Η ψυχή θέλει τα πάθη, αλλά το Πνεύμα του Θεού είναι που τη συγκρατεί. Πρέπει να χύνουμε δάκρυα για τις αμαρτίες μας και τις ακάθαρτες διαθέσεις μας. Είδες τη Μαρία, όταν  έσκυψε στο μνήμα και έκλαιε, πώς της μίλησε ο Κύριος; Το ίδιο θα συμβεί και με την ψυχή».

 

82. Ένας Γέροντας είπε: «Ένας άνθρωπος που κάθεται στο κελί του και μελετάει τους ψαλμούς, μοιάζει με άνθρωπο που ζητάει τον βασιλιά. Ενώ εκείνος που θρηνώντας ζητάει  κάτι, κρατάει τα πόδια του βασιλιά, παρακαλώντας να βρει έλεος από μέρους του, όπως είχε κάνει η πόρνη».

 

108. Κάποιος Γέροντας που έμενε  στο κελί του ολομόναχος, έκανε εξήντα χρόνια μοναχός χωρίς να σταματήσει ποτέ να κλαίει. Και   έλεγε  πάντα:  «Τον χρόνο της ζωής μας τον έχει δώσει ο Θεός για μετάνοια και πολύ θα τον αναζητήσουμε κάποτε».

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

  • YouTube
  • FB

© 2019 Ιερός Ναός Αποστόλου Ανδρέα - All rights reserved